Abraham jest postacią ze Starego Testamentu. Jest protoplastą całego narodu Izraela. Kiedy miał siedemdziesiąt pięć lat, razem z rodziną opuścił rodzinne miasto Ur chaldejskie i zawędrował do Kanaanu – kraju który podarował mu Bóg. Bóg obiecał mu także potomstwo liczne jak gwiazdy na niebie. Chociaż Abraham miał już prawie sto lat, został ojcem Izaaka, który był ojcem Jakuba, a którego 12 synów stało się protoplastami dwunastu plemion izraelskich. (Całą tę historię można przeczytać w Biblii, poczynając od Księgi Rodzaju.)

Abraham oczywiście nie jest nazywany świętym, jak i inne postacie z kart Pisma Świętego, jednak wspominamy go tak jak wiele innych postaci z czasów biblijnych, ponieważ swoim życiem przyczynili się do rozwoju dzieła Bożego na Ziemi.