Św. Wiktoria należy do świętych pierwszych wieków. Wiemy o niej jedynie tyle, że poniosła śmierć męczeńską za panowania Dioklecjana. Resztę znamy z legend. Wiktoria pochodziła najprawdopodobniej z Sabiny pod Rzymem, ponieważ pod imieniem Wiktorii z Sabiny zapisała się w pamięci potomnych. Dziś najczęściej nazywana jest Wiktorią z Rzymu. Legendy przekazały nam, że jako chrześcijankę zadenuncjował ją Eugeniusz – jej mąż. W innej legendzie ubiegający się o jej rękę poganin, któremu nie tylko odmówiła małżeństwa, ale też nie chciała złożyć ofiary bożkom. Wiktoria i jej siostra – św. Anatolia miały być wydane za mąż za bogatych Rzymian. Wiktoria przekonywała siostrę, że powinny wyjść za mąż, ponieważ patriarchowie w Starym Testamencie byli żonaci. Jednak Anatolia sprzeciwiała się temu podając inne przykłady życia świętych, przekonując, że powinny poświęcić się Bogu, i w końcu siostry odmówiły zamążpójścia. Sprzedały swoją biżuterię i pieniądze podarowały biednym. Narzeczeni zadenuncjowali siostry przed władzami jako chrześcijanki i otrzymali prawo uwięzienia ich w ich posiadłości, dopóki nie odwrócą się od wiary. Jednak nawróciły na wiarę swoje służące i strażników więziennych. Starający się o rękę Anatolii Tytus Aureliusz wkrótce zrezygnował, ale Eugeniusz przez kilka lat znosił szorstkie traktowanie Wiktorii. W końcu zrezygnował i on.

Obie siostry zostały ścięte lub też – według innej legendy – rozszarpał je byk w amfiteatrze w okresie prześladowania chrześcijan: w połowie II wieku za panowania cesarza Decjusza albo około 305 roku za czasów Dioklecjana.

Kult świętej Wiktorii dość wcześnie rozprzestrzenił się we Włoszech; jej wizerunek można odnaleźć na mozaice z VI wieku w kościele S. Apollinare Novo w Rawennie. Relikwie świętej znajdują się w Subiacco. Część relikwii dotarła też do Polski – przechowywane są w Łowiczu, w kolegiacie Matki Bożej Wniebowziętej; w 1625 r. Otrzymał je od papieża Urbana VIII i uroczyście wprowadził arcybiskup gnieźnieński Henryk Firlej.

Św. Wiktoria w martyrologium wymieniana jest razem ze św. Anatolią. Dlatego też w ikonografii bardzo często przedstawiane są razem. Poza tym atrybutami św. Wiktorii są chorągiew, palma, miecz lub smok; przedstawia się także jej śmierć męczeńską.

Św. Wiktoria jest patronką diecezji łowickiej i miasta Łowicz; wzywana jest w modlitwie o deszcz.

Imię Wiktoria powstało od łacińskiego słowa victoria – „zwycięstwo”, a także od imienia rzymskiej bogini zwycięstwa Victorii.

Imię Anatolia jest żeńskim odpowiednikiem greckiego imienia Anatol, które oznacza „człowieka ze wschodu”.